زودیاک نجومی

«زودیاک» یک لغت یونانی است به معنی «اشکال حک شده» و منظور از همان منطقه‌البروج می‌باشد و زودیاک نجومی به معنی منطقه‌البروجی است که مبتنی است بر ثوابت. وقتی‌که شب به آسمان نگاه می‌کنیم، هزاران ستاره را می‌بینیم و به علت این‌که آنها ظاهراً حرکت نمی‌کنند ثوابت نامیده می‌شوند. البته آنها مانند هر چیز دیگر در عالم حرکت می‌کنند ولی چون آنها بسیار دور هستند، ثابت به ‌نظر می‌رسند. خورشید ما هم یک ستاره است و با سیارات خود همراه با میلیون‌ها ستاره دیگر دور نقطه مرکز کهکشان ما حرکت می‌کند.

منظومه شمسی ما، مانند یک سلول، یک واحد کامل است. نزدیک‌ترین همسایه‌ ما ستاره Alpha Centauri دارای یک فاصله به اندازه 4/3 (چهار ممیز سه) سال نوری می‌باشد. یک ثانیه از این سال نوری دارای یک فاصله به اندازه سیصد هزار کیلومتر است. به‌عبارت دیگر، اگر اندازه منظومه شمسی، یک متر باشد، نزدیکترین همسایه در فاصله حدود سه کیلومتر دورتر قرار خواهد گرفت.

در زمان‌های گذشته برای یک دستگاه مختصات سماوی، ثوابت به‌عنوان مرجع قرار می‌گرفتند و بر حسب آنها موقعیت سیاره‌ها تعیین می‌شده‌اند. آسمان را به دوازده برج منطقه‌البروج تقسیم می‌کنند و هر برج توسط چند ثوابت که یک صورت فلکی تشکیل می‌دادند تعیین می‌شد. دایره 360 درجه‌ای منطقه‌البروج با صفر درجه در برج حمل آغاز می‌شود و با برج حوت که دوازدهمین برج است تمام می‌شود. دامنه هر برج سی درجه است. موقعیت یک سیاره توسط طول سماوی آن که بین صفر درجه و 360 درجه قرار می‌گیرد تعیین می‌شود. امروزه ثوابت دیگر به‌عنوان مرجع قرار نمی‌گیرند و از یک مرجع دیگر که زودیاک برجی نامیده می‌شود استفاده می‌گردد. ولی در بعضی از کشورهای شرقی، ثوابت به‌عنوان مرجع برای استرولوژی و مسایل مذهبی هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٥