ریاضی زبانیست که خدا با آن جهان را به رشته تحریر درآورد۰
گالیله (میلادى ۱۵۶۴-۱۶۴۲)
در زندگى هرانسان اندیشمند زمانى فرامیرسد که دربارهٔ خلقت خود ،هرچه که در پیرامون خود میبیند و وجود خالق تعمق کند. تأمل انسان دربارەً مبداء و هدف وجود خود امرى کاملا طبیعیست. براى برخى، آنچه که مذهب موروثیشان به آنها آموخته است کافیست، درحالیکه، عدەاىدیگر ممکن است بافرضیهء تکامل انواع (درحد بوجود آمدن خودبخودى شرایط کافى شروع حیات در روى کرەً زمین)، خود را راضى کنند. اما عدەً زیادى از مردم، منجمله معتقدان مذهبى و طرفداران فرضیه هاى علمى (حتى شاید بطور ناخودآگاە) به توجیهاتى از این قبیل مشکوک هستند. ولى تعداد قابل ملاحظه اى از این افراد تابع اکثریت بودە و سوً۱لات بى پاسخ و تردیدهاى سرکوب شدەً خود را نادیدە میگیرند. فقط عدەً بسیار کمى مصرانه به جستجوى حقیقت و یافتن جواب براى این سوًالات دیرینه میپردازند.

براى خیلیها، بواسطهء نظم و ترتیب مشهود و هماهنگى و طرح دقیق جهان پیرامون، احتمال قبول فرضیه تکامل خودبخودى انواع کاملا منتفى است. و این عدە دراین باور پروفسورادوین کانکلین شریک هستند که احتمال شروع حیات بصورت تصادفى قابل مقایسه با احتمال چاپ شدن یک لغتنامه کامل در اثرا نفجار در یک چاپخانه است. اما همین عده، هنگامی که به باورهاى مذهبى مرسوم مراجعه میکنند، اکثر سوًالات خود رابىجواب مییابند. مضاف براینکه در تعدد چنین بینشهایى که هر یک مدعى بلامنازع درانحصار داشتن حقیقت است، دچار سردرگمى بیشترى میشوند. تمام مذاهب رایج امروزەً دنیا (بعوض آنکه ارائه گر حقایقى باشند که خمیرمایهء پیغام شان است) تبدیل به مجموعه هایى از رسم ورسوم و فرقه هاى سنتى شدەاند و با گذشت زمان پیغام اولیهً خود را از دست دادەاند. چنین فساد در ادیان بواسطهً خودخواهى و نوآورى انسانهاى سودجو و قدرت طلب اتفاق افتاد وبه این واسطه، کسانى که قصد بازگشت و باز نگرى به مبانى و اصول دین خود را دارند، در تضاد باشیوهً حاکم بر اجتماع قرار میگیرند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٢٩